Emocje

Autor wiersza: 
Hrvatski Jadran

Te rymy
Niczym nić pajęcza
Utkane są
Z mojego smutku
Radości
Miłości
Gniewu
Zazdrości
Współczucia
Łez
Uśmiechu

Zapytałem się
Antycznego mędrca
Ile w Duszach ludzkich
Żyje emocji?
Pokiwał głową
Zadumał się głęboko
Spojrzał w górę
Odpowiedział skromnemu poecie:
"Tak wiele jak gwiazd na niebie".

człowieku

Autor wiersza: 
Ania

usłysz mowę szumiących liści
odgłos wiatru echem niesiony
śpiew pszczół zapylających kwiaty wiśni
to obraz życia dźwiękami stworzony

poczuj krople opadającej mgły
dotyk ciepła słonecznych promieni
płaczącej wierzby dotknij łzy
i oddech pokropionej deszczem ziemi

zwolnij rytm swojego serca
oczyść myśli ze złych wspomnień
zobacz ile wokół ukrytego piękna
dostrzeż najpiękniejszy duszy płomień

O CZYM MÓWIĄ STARE FOTOGRAFIE...

Autor wiersza: 
Barbara

Starych fotografii
czas nie obchodzi

na nich zawsze
pozostaniemy młodzi

szelmowski uśmiech
rozwiane włosy

babcine pole na wsi
gdzie się do ziemi
chylą zboża kłosy

mama tata i ja
kiedy byłam mała

suknia w grochy
która gdzieś się
zapodziała

dziecięcy wózek
z ogromnymi kołami

jedyne co się nie zmieniło
to niebo ponad głowami...

Barbara Szuraj

W restauracji (Rozmaryn)

Autor wiersza: 
Rymarys

Dzień ten minął,
na spotkaniu z dziewczyną,
wtedy koło niej siedziałem,
zaproszenie jej wręczałem.

Czerwoną różę jej kupiłem,
że ją przyjmie myślałem,
jednak się pomyliłem,
odpowiedź dostałem
od niej odmowną.

Potem spotkałem dawną
moją miłość szkolną,
siedziała z kolegami,
nachylona nad talerzami,
z jakimiś potrawami.

Bez zbędnych spekulacji,
powiem, że restauracji
tej nazwa Rozmaryn.

Nie śpieszę się

Autor wiersza: 
Rymarys

Nie śpieszę się nigdzie,
nie jadę też w windzie,
która nagle się zacięła,
tam tworząc swe arcydzieła.

Siedzę w pewnej kawiarence,
moje ruchy nie są spięte,
me terminarze nie napięte,
stawiam na płytkach piętę.

Jedyne co słyszę to ciszę,
nikt mi się tu nie drze,
nie mówię, że jest super.

Miast patrzeć w komputer,
albo gapić się na ekran,
znowu coś zapisuje,
powoli to wszystko rymuje.

Zanim coś mnie zdołuje,
tutaj się zrelaksuje.

Teraźniejszość

Autor wiersza: 
Ania

Oddech ziemi
szumiący w konarach
drzew

Osuszył liście
które zmoczył
deszcz

Delikatne krople
odeszły w
niepamięć

Jak łzy
dawno
zapomniane

Serce tylko
dobro pamiętać
chcę

Nieważne
co było
ważne
co jest

tajemnice starego domu

Autor wiersza: 
Irena

stary,opuszczony dom
przykucnął gdzieś w lesie,
przytulił się do drzew,
może będzie mu cieplej...
gdy nastaje noc,
dom unosi powieki,
budzą go ze snu
leśnych rozmów echa...
w środku coś skrzypi,
to drzwi się otwierają,
coś trzeszczy głośno,
to drewniana podłoga
pod czyjąś nogą...
najgłośniejsze są schody,
trzeszczą,dudnią,jęczą,
każdy stopień narzeka,
bo ktoś ciągle je nęka...
stary dom nasłuchuje
echa przeszłych czasów,
gdy dawno,dawno temu
piękniało tu życie...
czasy takie odległe,
dom żyje przeszłością,
tęskni do tego,co było,
czasem westchnie głęboko...

Sześcian

Autor wiersza: 
Rymarys

Otacza mnie sześcian,
słyszę ciszę czterech ścian,
trzymam długopis w rękach,
piszę i tekst cicho szeptam.

Dźwięk odbija się od ścian
i powraca do mnie z wolna,
skala jego dość monotonna,
jak melodia żałobna.

Choć to nie tren ni rapsodia,
po cichu śpiewam tekst ten,
przydałaby się waltornia,
albo jakiś dźwięk w tle.

Gdy układa się źle,
wtedy jednostka samotna,
jaką ja jestem,
wysłuchania głodna,
zaczyna nagle krzyczeć,
w sześcianie jest emocja.

https://www.youtube.com/watch?v=9iqr1D06J3A

Pojednanie.

Autor wiersza: 
ula

Jedna matka ziemia
od wieków nas żywi
bądźmy dla siebie
bardziej życzliwi.

Zmieniły się priorytety
moda na parweniuszy
goniących za fortuną
zadufanych po uszy

Czy nadejdzie taki dzień
spełnią się oczekiwania
podamy sobie dłonie
w geście pojednania.

Dzień jak codzień

Autor wiersza: 
Maja

Dzień jak co dzień

Znów zimny wiosenny poranek
wita nas i smaga po grzbiecie
liże mroźnym podmuchem
w ramiona bierze na wietrze.

A my tak pragniemy słońca
promieni jego złocistych
poranków ciepłych i rześkich
oddychać powietrzem czystym.

Siły do życia potrzebne
by zmagać się z jego trudami
hartu ducha , pogody
uśmiechu ...
przyjaciół z nami.