podsłucham

Autor wiersza: 
emcek

stąd dotąd myślę
czas stanął pośrodku pól
lęk jak strach na wróble
samotny

w kolejce do siebie
cienie coraz dłuższe
czekam na kolejną szansę
odwrócę bieg rzeki dobrym słowem

nie służę marzeniom
oklejam dni plastrem
co usłyszę zapomnę
jak pies co przestraszył się mgły

już wracam jak noc
coraz bliżej mami ciszą
bliżej domu ulegam
znanemu dotykowi światła

poznajmy

Autor wiersza: 
emcek

zaczynam się deszczem
z przytulenia szorstkim skrzydłem
wieczorem zatrzymuję wzrok
pamięć po nielicznej chwili

od kiedy nie wiem
lepiej zaokrąglam róg stołu
parą sów co były sobie bliskie

zaczynam się bez świateł
snem co miał się ziścić
w podskoku nie sięgnął

zostaję bez przerwy jak rzeka
zwodzę szeptem

Czas zadumy

Autor wiersza: 
Maja

Czas refleksji i zadumy
nad odejściem naszych bliskich
płomień zniczy się kołysze
i rozjaśnia zmarłym duszę.

W Krainie Cieni i Bezkresu
droga nieznana, pogmatwana
zmarły w pamięci naszej gości
westchnij cichutko …
bo przecież wierzysz

Kiedy opuszczam bramy cmentarza
i zmarłych dusze żegnam serdecznie
płomyki zniczy lekko wciąż drżące
są pozdrowieniem od naszych bliskich.

przypowieść

Autor wiersza: 
emcek

czas wiewiórek i dębów
przykryte wietrzną czerwienią
obsuwa się w cień
ze zgiełku wyrosła topola

słyszę bolą
z chłodu splecione dłonie
chmury za namową deszczu
w bezgłosie toną

słowa tylko z oddali
echo drapie jak kot
powój ścisnął za mocno
uległy kamienie i szepty

ranek co uporał się z nocą
ukrył wzruszenie

Nadejdzie taki dzień.

Autor wiersza: 
ula

Och życie moje
wciąż kołem się toczy
raz słońce ,raz wiatr
to nagle piaskiem w oczy.

Twardo stajesz na nogach
trud życia dźwigać trzeba
cierpliwie gromadzisz siły
kiedy taka jest wola nieba.

Nadejdzie taki dzień
zobaczysz światło w zenicie
zapomnisz o troskach cierpieniu
miłość czeka w lazurach błękicie.

ugięcie

Autor wiersza: 
emcek

dotknij już niczyj
mgłą i zapasem bezruchu
"żyć jest jakże tępym przerażeniem"

porzucam źródła
żółkną idą za szeptem
krzyżując dłonie
skrzydła uniosę

jak zaśpiew
licząc głosy z deszczu
zbieram

skarżyć werterowsko
przymieram cieniem
podaj słowo gdy zamilczę
na grani

cichość

Autor wiersza: 
emcek

podzieliłem się snami i wodą
co zmoczyła włosy wierzbom
wyrosłym na brzegu dobrym słowem

zamieniłem oczy na grząskie myśli
ukryte w czerwieni liści
ścieżki i twarz za owalem dłoni

jak jesień doleję deszczu wiecznym piórom
sercu natręctw które nocą
jak spóźniony przechodzeń
wystukało na chodniku swoje imię

w obietnicy zamilkły echa
na drzewach uplotły gniazda z wiatru

Koniec (śledztwa)

Autor wiersza: 
Rymarys

Gdy dam ci coś bezinteresownie,
przestań się odzywać do mnie,
powiedz jak bardzo zawiodłem
i jak zawieść bardziej mogłem,
kiedy ponoć tobą sterowałem,
gdy o twą uwagę żebrałem,
to było z mej strony podłe,
gdy się z tobą spotykałem,
wymówek nie wymyślałem,
to takie chamskie i szorstkie.

Żaden ze mnie damski bokser
i w tym chyba tkwi problem,
bo gdy dawałem ci wolną wolę,
ty zarzucałaś mi kontrolę,
chyba już samotność wolę,
od pytań bez odpowiedzi,
już dłużej słuchać nie mogę,
że jestem tym co ciebie śledzi.

To już (koniec)

Autor wiersza: 
Rymarys

To już definitywny,
tego związku koniec,
jeśli świat jest dziwny,
złap mnie za dłonie,
będę taki naiwny,
tańcząc tango w Barcelonie.

To ostatni etap w peletonie,
zanim ta meta spłonie,
utrwali papier detal,
stępi się miecza metal,
już nie pomoże Dedal.

Ten wieczór jest nasz,
więc na sam koniec,
złap mnie za dłonie,
razem z tobą będę leciał,
czując się jak duży dzieciak,
nim ogłoszę nowy na miłość przetarg.

oddalenie

Autor wiersza: 
emcek

gubię anioła w kałużach
brodzą oczy wysiłek
aby zobaczyć swoje plecy
garbaty los

im dalej pomyślę wieczór
spowiadam w konfesjonale
chociaż milczenie nie jest pokutą
patrzę na świat z determinacją

słyszę jak bezwietrznie
liście w rumieńcach spazmem wiatru
ojciec znowu poszedł i zapomniał
kogo jeszcze spotkam na ścieżce
węższej od myśli