Za blisko

Autor wiersza: 
emcek

przyśniłem się sobie
od początku jak ziarno piasku
wdeptane przez słońce
w skalistą ścieżkę

bez rąk do zrobienia z gliny
ogłosiłem niemoc do stawiania hipotez
czytania przyszłości z dłoni

zima spiętrzyła ciszę
usiłuję zachować okruchy lodu
serce już latem położyć
na rozgrzane stopy

Na powrót

Autor wiersza: 
emcek

boję się gdy zmieniam chwilę gestem
łatwo stracić panowanie wewnątrz
gubię pewność na pustej drodze
myśli lub tylko cienie gdy krzyknę
barwią sen niepamięcią

choćby małym palcem trzymam się rzeczywistości
części światła która zostaje za oknem
po upalnym lecie lub deszczu
który odnalazł drogę do serca

widzę za dużo jak skomle wiatr
gdy nie może wejść między drzewa
motyle w rozsypanej tęczy i słowa
które oprą się o dłonie
szczęśliwym zrządzeniem losu

Nie zapomnij

Autor wiersza: 
emcek

Basi

zawsze jest miejsce na ciszę
pośrodku dnia gdy słońce
zbiera się w pęcherze
marszczy od wiatru

między deskami okrągły jak lata
cały czas do skinienia dłonią

nie masz słów nie powstały
jak róże i dzikie wino
pnie się do nieba po piasku

gdy wzrok odwrócisz
już zarasta trawą i kamieniem
mchem który usta przegryza

W BEZKRES

Autor wiersza: 
Barbara

Ghost Sad

Kiedy byłam dzieckiem
Ty mówiłaś ja słuchałam
dzisiaj mówię do Ciebie
słuchasz lecz nie odpowiadasz

chociaż jesteś dla mnie
niedostępna
twój obraz noszę w sercu
czuję na czole ciepło dłoni
jakby to było wczoraj

w pusty bezkres odeszłaś
mnie pozostała beznadziejność
nie zdążyłam powiedzieć
jak bardzo Cię kocham
Mamo...

Barbara Szuraj

Opowiedz

Autor wiersza: 
emcek

słońce trzyma na smyczy rzeźbi twarz
z wyrazem społecznej aprobaty zatrzymuję zegary
wychodzę poza ramy słowa jak dni przesiane w korcu maku

gdy milczę nic się nie dowiem
ludzie temperują charakter bez nich
mam tylko złudną rzeczywistość z przewagą
wysokich temperatur i dostępem do słabości

staję się nudny nawet sobie już nie opowiadam
niestworzonych historii marzenia jakby niepewne
czy jeszcze mogą tak siebie nazywać gdyż chmury
już dawno odpłynęły nie zostawiły nawet cienia deszczu

Zmęczony

Autor wiersza: 
emcek

uczę jak wybuchnąć nie raniąc kwiatów
ludzi z przezroczystą skórą
przez którą widać zachód i bezkres
jak drzwi do nieba

kiwają głowami w zgodzie tylko ze mną
z założenia wiem gdzie dotknąć
czystą gazą dłoni przywracam aprobatę
i słowa spakowane w prawdziwe znaczenia

ciąży deszcz zakrada się losami ludzi
wyje nocą jak cień żywi się snami
wierzę w spotkanie z samym sobą
na piasku gadając z wiatrem o niczym

Chłopiec

Autor wiersza: 
emcek

Pamięci Sebastiana

mówili możesz być gwiazdą
z każdym dniem świecić jaśniej

człowiekiem który zamalował niebo
niebieskim kolorem oczu matki

wolałem z patyków układać światło
snów i drzew oślepionych słońcem

bawić w rycerza jak zdobywa świat
mieczem z piasku w zbroi z letniego deszczu

teraz gdzie jestem wspomnij
nie płacz już nie przyjdę

(Sebastian, zamordowany po porwaniu z placu zabaw)

Dodaj mnie do zmierzchu

Autor wiersza: 
emcek

czasami jestem ledwie słowem częścią zegara
odmierzającego czas tylko nocą

przerysowany niedbałością
żalem nie przypisanym do celów
staję się początkiem wieczoru
refleksją nad bezpostaciowością

widzę odbicia jak kręgi
powstałe od kamieni wrzuconych jednocześnie do wody

na świeżym śniegu tańczą sny
jak odpowiedź na wszystkie niezadane pytania

Ścieżka

Autor wiersza: 
emcek

liście bez refleksji
dopasowują się do dłoni
deszcz szuka na twarzy
nowych zmarszczek

cóż znaczą chwile
jak mech porastają niebo
z wiatrem pędzą w pyle
jak ludzie przystają na światłach

jestem lecz jutro zapomnę
czy byłem jak dzwon
rozkołysany słowem
światłem odartym z szeptu

Stój prosto

Autor wiersza: 
emcek

lubię swój sen oprowadzam po tarasach
dotykam nieba potem mam mokre dłonie

aniołowie kąpią się w deszczu
widzę skrzydła jak pierzaste obłoki
górują nad myślą i złudzeniami
pewnością z niebieskiego szkła

przyszłość rozstawia sztalugi
przylepia liście do dłoni
jak pająk chowam w pajęczynie lato

polegam na przedmiotach
jak ślepiec stawiam kubek
obok czasu wybrzmiewa echem
słowem zaplątanym w przeszłości